تحولات منطقه

«اگر شهید شدم، مواظب بچه‌ها باش...» این جمله را شهید جواد حشمتی بارها به همسرش گفته بود.

گفت‌وگو با همسر شهیدی که در حمله تروریستی به کنارک آسمانی شد / آخرین سفارش‌های یک پدر
زمان مطالعه: ۶ دقیقه

«اگر شهید شدم، مواظب بچه‌ها باش...» این جمله را شهید جواد حشمتی بارها به همسرش گفته بود؛ اما روزهای آخر، بیشتر از همیشه از شهادت حرف می‌زد؛ از اینکه اگر روزی، دیگر به خانه برنگشت، چه کنند، کدام عکسش را بزرگ کنند و چه نوحه‌ای برایش پخش شود. شاید آن روزها کسی تصور نمی‌کرد سفارش‌های مردی که عاشق شهادت بود، این‌قدر زود به اتفاقی واقعی تبدیل شود.
شهید جواد حشمتی عصر ۱۱ آبان ۱۴۰۵ در پی حمله تروریستی افراد مسلح در منطقه کنارک در ۴۲ سالگی به شهادت رسید.
برای آشنایی بیشتر با زندگی و شخصیت این فدایی وطن، به سراغ همسر او رفتیم تا روایتی هرچند کوتاه از زندگی مشترک، اخلاق و منش این شهید گرانقدر بشنویم.
سمیه موشانی با توضیح اینکه در ۲۲ سال زندگی مشترک هیچ خاطره بدی از شهید ندارد، گفت: در سال ۱۳۸۳ عقد کردیم و دو سال بعد زندگی مشترکمان شروع شد. جواد پسر دایی من بود و از قبل با هم آشنا بودیم. سه فرزند داریم؛ دو دختر و یک پسر. دختر بزرگم هفده ساله، دختر کوچکم شش ‌ساله و پسرم هم سیزده ساله است.

کمک به محرومان حتی با آب و شکلات

وی با بیان اینکه جواد همیشه خوش اخلاق بود و ارادت خاصی به افراد مسن داشت، توضیح داد: در خانه خیلی خوش ‌اخلاق بود و با پدر و مادرش و بچه‌ها رابطه خیلی خوبی داشت. اگر در خیابان سالمندی را می‌دید که نیاز به کمک دارد، حتماً کمکش می‌کرد؛ گاهی کمک مالی می‌کرد و گاهی هم پول داروهایشان را می‌داد. در زندگی شخصی هم همین بود. اگر بحثی پیش می‌آمد، همیشه خودش برای آشتی پیشقدم می‌شد. نمی‌گذاشت حتی یک لحظه قهر بمانم. آدم صاف و ساده‌ای بود و در دلش کینه نداشت. واقعاً خاطره بدی از او در ذهنم ندارم و هرچه فکر می‌کنم، فقط خاطرات مهربانی‌هایش از جلو چشمم می‌گذرد.
موشانی ادامه داد: بیشتر مأموریت‌هایش در تایباد بود. دو هفته آنجا بود و دو هفته به خانه برمی‌گشت. برای مأموریت آخر حدود ۹ ماه بود که در منطقه مرزی کنارک حضور داشت؛ اما وقتی به خانه برمی‌گشت، همه کارها را انجام می‌داد؛ خرید و کارهای خانه را به عهده می‌گرفت تا در آن مدتی که کنارمان بود، من کاری نداشته باشم و کمتر تحت فشار باشم.
همسر شهید حشمتی با بیان اینکه آرزوی آخر همسرم برای کمک به بچه‌های محروم کنارک برآورده نشد، گفت: منطقه‌ای که آنجا خدمت می‌کرد، محروم بود. یک بار برایم تعریف ‌کرد که بعضی از بچه‌های آن منطقه حتی کفش و لباس مناسبی ندارند و دنبال ماشین مرزبانی می‌دوند. برای همین سفارش کرده بود اگر از فامیل یا آشنایان کفش یا لباس اضافه‌ای به دستم رسید، آماده کنم تا برای آن بچه‌ها ببرد. خیلی دوست داشت به آن‌ها کمک کند. گاهی برایشان آب و شکلات می‌خرید. حتی برخی از اطرافیان او گفته بودند چون بچه‌ها عادت می‌کنند و همیشه دنبال ماشین می‌آیند، این کار را نکن؛ اما قبول نکرده بود. همیشه می‌گفت دوست دارم آن‌قدر پول داشته باشم که بتوانم به همه آن‌ها کمک کنم؛ اما قسمت نشد تا خواسته قلبی‌اش را انجام دهد.

درخواست‌هایی که با شهادت محقق شد

او با بیان اینکه من سختی‌های شغل جواد را پذیرفته بودم و می‌دانستم ممکن است یک روز نباشد، ادامه داد: بیشتر اوقات را از ما دور بود و شغلش خطرات زیادی داشت. با این حال افتخار می‌کنم که همسرم چنین شغلی داشت. خودش همیشه عاشق شهادت بود؛ به‌خصوص در دو ماه آخر خیلی بیشتر درباره شهادت حرف می‌زد. مرتب می‌گفت: «اگر شهید شدم، این کار را بکنید، آن کار را بکنید». سفارش می‌کرد چه کاری انجام دهیم. عکسی داشت که در تجمعات خیابانی گرفته بود. تصویر رهبر را در دست داشت و پرچم ایران هم دور شانه‌اش بود. آن عکس را خیلی دوست داشت. بعد از شهادتش همان عکس را در مراسم و تجمعات بزرگ کرده و به شکل پوستر استفاده کردند.
همسر شهید بیان کرد: به دختر بزرگم تأکید می‌کرد اگر شهید شد، آن عکس را استفاده کنیم یا مداحی را که خیلی دوست داشت، برایمان پخش می‌کرد و می‌گفت وقتی شهید شدم، این را استفاده کنید. دخترم همیشه از این موضوع ناراحت می‌شد. بعد از شهادتش، همان نوحه را در قدمگاه روستای خودشان و هنگام تشییع پیکرش پخش کردند. انگار همه چیز همان‌طور که خودش خواسته بود، اتفاق افتاد.
موشانی افزود: همیشه به من می‌گفت اگر اتفاقی برایم افتاد، مواظب بچه‌ها باش. من در جواب می‌گفتم اگر تو شهید شوی، من هم می‌میرم. ما نمی‌توانیم این اتفاق را تحمل کنیم؛ اما او می‌گفت باید مواظب بچه‌ها باشی. هرچه قسمت باشد همان می‌شود؛ اگر لیاقت داشته باشم، شهید می‌شوم و اگر نه، برمی‌گردم. درباره آینده بچه‌ها آرزوهای زیادی داشت. خیلی تأکید می‌کرد که دختر بزرگم معلم شود. به پسرم هم می‌گفت باید دکتر شوی؛ اما پسرم می‌گفت می‌خواهم پلیس شوم. بعد از شهادت پدرش، بیشتر از قبل دوست دارد پلیس شود تا به پدرش نزدیک‌تر باشد.

خواب‌هایی که تعبیرشان شهادت شد

همسر شهید با ذکر این نکته که جواد از یک سال قبل خوابی دیده بود که من شهادتش را تعبیر آن می‌دانم، اظهار کرد: یک بار گفت حضرت فاطمه(س) را در خواب دیده است. خواب دیده بود که در خانه حضرت فاطمه(س) حضور دارد و ایشان به او گفته‌اند: «تو میهمان منی. من تو را به خانه‌ام دعوت کرده‌ام». این خواب را در دهه فاطمیه دیده بود و در همین دهه فاطمیه هم شهید شد. به نظرم آن خواب تعبیرش شهادت بود. یک بار هم خواب دیده بود که رهبر شهید انقلاب از او تشکر کرده و به او فرموده بودند سرباز خوبی هستی.

آخرین تماس

موشانی با بیان اینکه روز شهادت جواد، درست چند دقیقه قبل از آن اتفاق، تلفنی با همسرم صحبت کرده بودم، توضیح داد: آخرین تماس من با او حدود ساعت ۳:۴۸ یا ۳:۵۰ بود. فکر می‌کنم حادثه حدود ساعت ۴:۱۵ یا ۴:۲۰ اتفاق افتاده بود. آن روز خواب دیده بود که دختر بزرگم تصادف کرده و به من گفت: «مواظب بچه‌ها باش. خواب بدی دیده‌ام. مواظب دخترم باش، برایشان صدقه بده و آیت‌الکرسی بخوان». به او گفتم ما جایمان امن است و در اصل باید برای تو آیت‌الکرسی بخوانم. بعد از اینکه تماس را قطع کردم، برایش آیت‌الکرسی خواندم و صدقه دادم.
وی ادامه داد: اول خبر حمله تروریستی را در تلویزیون دیدم؛ اما اصلاً فکر نمی‌کردم شوهر من هم در آن حادثه باشد. کم‌کم اقوام و پدر و مادرم آمدند. وقتی از پنجره خانه به پایین نگاه کردم، دیدم اطراف ساختمان پر از افراد نظامی است. همان‌جا خودم متوجه شدم که اتفاقی افتاده است. بدنم شروع به لرزیدن کرد، حالت تهوع داشتم و اصلاً نمی‌توانستم گریه کنم. فقط شوکه شده بودم. تحمل این اتفاق برای دخترهایم خیلی سخت بود، نوع محبت پدرشان به آن‌ها تفاوت داشت و تا آخرین دقیقه هم به فکر آن‌ها بود.
موشانی اضافه کرد: آن‌طور که دوستان و همکارانش برای ما تعریف کردند، دو موتور که چهار نفر بودند، به محل استقرارشان ‌ حمله کردند. شوهرم از محل استقرار نیروها بیرون رفته بود تا ظاهراً آب و مواد غذایی را جابه‌جا کند. همان لحظه غافلگیرشان کردند و به محل استقرارشان حمله شد. تیر به پهلوی جواد خورد و چون خون زیادی از دست داده بود، در نهایت در مسیر انتقال به بیمارستان و داخل آمبولانس به شهادت رسید.

درخواست‌هایی از مردم و مسئولان

همسر شهید حشمتی در ادامه با تأکید بر اینکه به عنوان خانواده یک شهید درخواست دارد که بانوان حجابشان را حفظ کنند، بیان کرد: من می‌خواهم خانم‌ها؛ به ویژه خانم‌های بی‌حجاب، حجابشان را رعایت کنند. شوهر من برای ناموس، کشور و مردم سرزمینمان جانش را فدا کرد. دوست دارم مردم قدر این فداکاری‌ها را بدانند.
وی با یادآوری شرایط دشوار نیروهای مرزبانی برای تأمین امنیت و خطراتی که همیشه متوجه آن‌هاست، درخواست کرد: خواسته من اشد مجازات برای عاملان این جنایت است. این اتفاق فقط برای شوهر من نیفتاده؛ در مناطق مرزی افراد زیادی به شهادت می‌رسند و خانواده‌های زیادی داغدار می‌شوند. امیدوارم مسئولان با پیگیری‌ و دستگیری این افراد، مرهمی باشند برای دل خانواده شهدا و آن‌هایی که همسر، پدر یا فرزندشان در مرز از کشورمان محافظت می‌کنند.

منبع: روزنامه قدس

برچسب‌ها

مشهد

کربلا

کاظمین

مکه

مدینه

قم

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • مدیر سایت مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظرات پس از تأیید منتشر می‌شود.
captcha